अथ लक्ष्मीसूक्तम्
श्रीः सरसिजनिलये सरोजहस्ते । धवलतरे ! शुभगन्धमात्यशोभे । भगवति हरिवल्लभे । मनोजे त्रिभुवननूतिकरि प्रसीद महाम् ॥१॥
बनमग्निर्बनं बायु धनं सूयों धनं बनमिन्द्रो बृहस्पतिर्वश्णं बनमस्तु मे ॥२॥
बैनतेयं सोमं पिब सोमं पिवतु वृत्रहा। सोमं चनस्य सोमिनो महां ददातु सोमिनः ॥३॥
नकोचो मच मात्सर्य न लोभो नाशुभा मतिः । मवन्ति कृतपुण्यानां नश्तानां सुषतजापिनाम् ॥४॥
पद्मानने पद्माक्षि तन्मे भजसि पद्माक्षि पेन सौख्यं पद्मसम्भवे । लभाम्यहम् ॥५॥
विष्णु पत्नीं क्षर्मा देवीं माधवी विष्णुप्रियां सखों देवों माधवप्रियाम् । नमाम्यच्युतवल्लभाम् ॥६॥
महालक्ष्ये व विद्महे विष्णुपत्न्यै च बीमहि। लक्ष्मी प्रचोदयात् ॥७॥
पद्मानने पद्मिनि पद्मपत्र पधिप्रय पद्मवलमताक्षि । विश्वप्रिये विश्व मतोऽनुकूले त्वत्पादपद्मं मयि सन्निधत्स्व ॥८॥
कर्दमश्चैव चिश्तीत इति ऋचयस्ते श्रम प्रोक्ताः स्वयं बोरेव विष्णुता । देवताः ॥६॥
ऋणरोगादियारिद्रचं भम शोक पापञ्च मनस्तापा नश्यन्तु मम अपनृत्यवः । सर्वदा ॥१०॥
श्रीर्वर्चस्वमायुष्यमारोग्यमाविद्याच्छोभमानं धनं धान्यं पशु बहुपुत्रलाभं शतसंवत्सरं महीयते । दीर्घमायुः ॥११॥
पाठ फल
श्री लक्ष्मीर्वरदा विष्णूपत्नि बसुप्रया । हिरण्यख्या स्वर्णमालिनी रजतसजा । स्वर्णप्रना, स्वर्ण प्राकारा पद्मयातिनी पद्महस्ता पद्मप्रिया मुक्तासंकारा चन्द्रः सूर्या बिल्वप्रिया शिवरी मुस्तिर्मुक्ति विभूति ऋद्धिः समृद्धिः वृष्टिः पुष्टिर्थना बनेश्वरी पढ़ा

अथ लक्ष्मीसूक्तम्
श्रीः सरसिजनिलये सरोजहस्ते ! धवलतरे ! शुभगन्धमाल्यशोभे । भगवति हरिवल्लभे ! मनोज्ञे त्रिभुवनभूतिकरि प्रसीव मह्यम् ॥१॥
बनमग्निर्धनं वायु धंनं सूर्यो धनं वसुः । धनमिन्द्रो बृहस्पतिर्वरुणं बनमस्तु मे ॥२॥
बैनतेयं सोमं पिब सोमं पिवतु वृत्रहा। सोमं बनस्य सोमिनो मह्यं ददातु सोमिनः ॥३॥
न कोषो न च मात्सर्य न लोभो नाशुभा मतिः । भवन्ति कृतपुण्यानां भक्तानां सूक्तजापिनाम् ॥४।।
पद्मानने पद्म अरु पद्माक्षि पद्मसम्भवे । तन्मे भजसि पद्माक्षि पेन सौख्यं लभाम्यहम् ॥५।।
विष्णु पत्नीं क्षां देवीं माधवीं माधवप्रियाम् । विष्णुप्रियां सखों देवीं नमाम्यच्युतवल्लभाम् ॥६॥
लक्ष्मी महालक्ष्म्यं च विद्महे विष्णुपत्म्यै च धीमहि । तन्नो प्रचोदयात् ॥७॥
पद्मानने पश्चिनि पद्मपत्रे पद्मिप्रय पद्मदलयताक्षि । विश्वप्रिये विश्व मतोऽनुकूले त्वत्पादपद्मं मयि सन्निधत्स्व ॥८॥
आनन्दः कर्दमश्चैव चिक्लीत इति विश्रुता । ऋषयस्ते त्रयः प्रोक्ताः स्वयं श्रीरेव देवताः ॥६॥
ऋणरोगाविदारिद्रचं पापञ्च अपमुत्यवः । भय शोक मनस्तापा नश्यन्तु मम सर्वदा ॥१०॥
श्रीर्वर्चस्वमायुष्यमारोग्यमाविद्याच्छोभमानं धनं धान्यं पशुं बहुपुत्रलाभं शतसंवत्सरं वीर्घमायुः ॥११॥ महीयते ।